Wahadło

dla Iwony

Kurtuazja to sztućce miłości
a życie to Sztuka

Jej ciało pachniało miłością
ciepło i rumieniec
odurzenie gdy krew zaczyna tańczyć

Siedziałem jak szwajcarski scyzoryk
błysk ostrza gotowego by zanurzyć się w cieple

Ludzie wkoło jak wahadło
Byliśmy dla nich jak arcydzieło

Powiedziała – daj mi czas
To jest – odpowiedziałem